Camping Djupdalen,
altijd gezellig en gemoedelijk
“Koffie!!” klinkt het als we op het grindpad voorbij rijden.
Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Eerst bijpraten
in de fraai aangelegde tuin, heerlijk in de schaduw van
de appelboom.
“Je bent druk aan het timmeren geweest Jan” en ik wijs
naar twee fonkelnieuwe stuga’s. “Ik, ja de fundering, en
een geul voor de elektriciteitsleiding bedoel je, de stuga’s
heeft Niekse in elkaar gezet.” “Wat? Wie? Nieske??”
Hoezo vooroordelen? De vrolijke toon voor de rest van
ons verblijf op onze nieuwe uitvalsbasis Djupdalen in
Hara is gezet. Het duurt nog enkele uurtjes voordat we
op zoek gaan naar een geschikt plekje met uitzicht op
de Klaralven.
Met een zeer gevarieerd en internationaal gezelschap
wordt ’s avonds rond het kampvuur in het beste Engels
én Fries lekker gekeuveld over alles wat maar niét met
vakantie te maken heeft. “Daar is een vakantie niet voor!”
wordt “daarboven” gedacht. Met één gigantische donderslag
wordt ons gekeuvel verstomd en staan we binnen één tel
met z’n allen op de spreekwoordelijke foto. Niets aan ons is
nog droog. Alsof van boven, na de wekelijkse wasbeurt alle
gebruikte badkuipen in een keer worden omgedraaid. Even
later hangt over het grasveld een glinsterende gloed.
De maan spiegelt zich in het water tussen de grassprietjes
door. Tijd om het kussen op te zoeken.
Bron: kanoweb.nl
